Oxford Population Health’taki araştırmacılar, prostat kanserini önlemede bağışıklık sisteminin rolüne dair önemli bulgular elde etti.
Bağışıklık Proteinleri ve Prostat Kanseri Riski
Cancer Research tarafından finanse edilen bir çalışmada, 20.000’den fazla erkeğin kan örnekleri incelendi. Araştırmada, belirli bağışıklık aktivasyon proteinlerinin yüksek seviyelerinin, prostat kanseri riskinin daha düşük olmasıyla ilişkilendirildiği bulundu.
Daha önce prostat kanserlerinin vücudun bağışıklık savunmalarını tamamen baskılayabileceği düşünülüyordu. Ancak bu bulgular, durumun daha karmaşık olduğunu gösteriyor. Bazı erkeklerde bağışıklık sisteminin, anormal prostat hücrelerini kanser gelişmeden önce temizlemeye yardımcı olabileceği görülüyor.
Çalışmanın Detayları
Nature Communications dergisinde yayımlanan bu çalışma, bağışıklık sistemi ile prostat kanseri riski arasındaki bağlantıları inceleyen en büyük çalışma olma özelliğini taşıyor. Araştırmacılar, Avrupa Prospektif Kanser ve Beslenme Araştırması (EPIC) kapsamında 1.434 prostat kanseri geliştiren erkekle, eşleştirilmiş 1.434 sağlıklı erkek arasındaki 368 bağışıklık ve iltihapla ilişkili protein seviyelerini karşılaştırdı.
EPIC verilerinin yanı sıra, 21.481 erkek katılımcının bulunduğu UK Biobank verileri de analiz edildi. Burada, araştırmacılar belirledikleri proteinlerin prostat kanseri riskine doğrudan etkisinin olup olmadığını genetik testlerle araştırdılar.
Önemli Bulgular
Çalışmada, en güçlü bulgulardan biri, kanserle mücadele eden T hücrelerini ve doğal öldürücü hücreleri uyaran interleukin-15 (IL-15) ile ilgiliydi. Kombine analizlerde, IL-15 seviyelerinin yüksek olması, prostat kanseri riskini %14 oranında azalttı. EPIC kohortunda ise, yüksek IL-15 seviyeleri, ileri prostat kanseri riskini %26 oranında azalttı.
Bunun dışında diğer bağışıklıkla ilişkili proteinler de benzer ilişkiler gösterdi. Ayrıca, DNA onarım proteini olan PARP1 ile ilgili ayrı bir yol da belirlendi. Yüksek PARP1 seviyeleriyle ilişkili genlere sahip olan erkeklerin prostat kanseri riski artmıştı.
Gelecek Adımlar
Oxford Population Health’tan Profesör Karl Smith-Byrne, bu araştırmanın gelecekteki olası etkilerini vurguladı. “En güçlü bağışıklık sinyallerinin tanıdan yedi yıl önce mevcut olması, bağışıklık sisteminin anormal hücreleri kontrol altında tutabileceği çok daha erken bir dönemi işaret ediyor” dedi.
Bir sonraki adım, bu bağışıklık artırıcı ve DNA onarım proteinlerini etkileyerek prostat kanseri riskini güvenli bir şekilde azaltmanın mümkün olup olmadığını test etmek olacak. Bu, Cancer Research’in Prostat Kanseri Etiyolojisi ve Önleme (PCAP) programı aracılığıyla gerçekleştirilecek.
Önleme Stratejileri ve Yeni Fırsatlar
Profesör Ruth Travis, bu tür zenginleştirilmiş popülasyon çalışmalarının kanser anlayışını dönüştürdüğünü belirterek, “Bu çalışmalar, hastalık tanıdan yıllar önce biyolojisini incelememize olanak tanıyor” dedi. Araştırma, prostat kanseri gelişimini etkileyen mekanizmalar hakkında yeni ipuçları sunarak, daha etkili önleme stratejileri geliştirilmesine yardımcı olabilir.
